Door het expressieve kleurgebruik is dit werk een levend geheel geworden. In dit werk heb ik geprobeerd de toeschouwer de mogelijkheid te geven zijn eigen verhaal in het schilderij te leggen. Door de houding van de figuren, met de rug naar elkaar toe, maakt dat de relatie tussen hen onduidelijk is. Ook ligt de nadruk op de gezichten. De torso's bestaan uit vage lijnen en grote kleurvlakken. Dus zelfs de realiteit van deze figuren is onduidelijk. Zijn het allebei droombeelden? Heeft de vrouw een tattoeage van een meisje op haar rug? Denkt het meisje aan haar moeder? Het is allemaal mogelijk.